Vanaf pakweg eind 2019 is een scenario gaan lopen wat lang geleden is bedacht. Veel van onze lezers weten dit dondersgoed. De mensen om hen heen rollen van de ene in de andere verbazing.
De zogenaamde elite van Club Davos doet een poging om marxisme nóg een keer te laten mislukken. Deze versie heet inmiddels ‘woke kapitalisme’, of in mijn eigen woorden ‘Coca Cola Communisme’. Hierover maakte ik een video van 23 minuten (BitChute).
Twee jaar voor Corona gaf ik een lezing in Oud-Beijerland over het globalisme wat van het zogeheten vrije westen wil omvormen tot een tweede China. Dat proberen ze nu. In deze tekst deel ik met u, de lezer, wat ik aantrof dat aantoont dat dit om specifiek marxisme gaat en niet iets anders. U krijgt genoeg om dat voor uzelf vast te stellen. Eigen verantwoordelijkheid.
Long march through the institutions.
De oude cultureel marxisten hebben decennia terug besloten tot de lange mars door de instituties. Dat zijn: Familie, religie, onderwijs, recht, media. Dat moest allemaal eerst kapot. Pas daarna zou de verdere weg zich wijzen richting het ideaal, ‘échte democratie’ ofwel communisme. Dan weet u wat ze bedoelen met ‘our democracy’.
Dat sloopwerk is gaande. De wokies die losgezongen zijn van de realiteit, de LBGTQ+ campagnes zijn acceptatie van anders-geaarden vér voorbij, travestieten lezen voor aan kindertjes, 80% van de rechters stemt D66, de linkse media weren ander geluid en kerken schikken zich naar de moderne opvattingen. De brede censuur hoort ook bij marxisme. En wie tegenwerpt dat links zelf niet tolerant is, die heeft zich onvoldoende verdiept. ‘Do the work’, zoals de marxisten zeggen. Ze hebben hun eigen taal. Die moet u maar leren en anders: Vette pech.
Hoofd van de Frankfurter Schule, Herbert Marcuse schreef een boekje getiteld ‘Repressive Tolerance’. Dat ene woordje, ‘onderdrukkend’, dat moet u er zelf bijdenken. En zo is dat met veel meer termen. Ze gebruiken dezelfde woorden, niet dezelfde betekenis. Pas dus op.
Een legitiem verweer tegen al die ontwikkelingen is er. Marxisme is religie. In hun teksten verwijzen ze regelmatig naar die van het christendom. Proto-marxist Hegel beschouwde de Staat als gelijkwaardig aan Jezus in een heilige drie-eenheid. Één van de grote marxisten schreef ‘marxisme is de religie die het christendom moet overmannen’. Wie de moeite neemt, die kan vaststellen dat marxisme veel heeft onttrokken aan de Bijbel en omgedraaid. Religie voor atheïsten, een doodscultus en volgens sommigen ‘satanistisch’.
Coca Cola Communisme.
Bij Coca Cola Communisme worden marxisme en aartsvijand ‘Het Grootkapitaal’ samengevoegd. Bij linkse lezers branden nu wat stoppen door. In China was er al communisme en daar kwamen in de jaren ’90 de multinationals binnen, ondernemingen zonder ondernemers en met aandeelhouders. De Chinees kan nu beschikken over Nikes, iPhone, Starbucks en een HappyMeal®. Alleen de gehóorzame Chinees dan. Hij moet wel genoeg social credit points hebben.
In Europa hadden we deze bedrijven al, de corporations. Zij omarmden het marxisme, wat ze laten zien met de regenboogvlag en workshops van Robin DiAngelo over hoe ze minder racistisch kunnen worden. Over Unilever en Coca Cola kreeg ik mee dat ze zo’n soort workshop hebben gedaan. Deze bedrijven lijken het op een akkoordje te hebben gegooid na de belofte dat dit de nieuwe markt wordt, waarschijnlijk aangemoedigd door hun aandeelhouders, leden van Club Davos.
Het MKB wordt afgebroken via ‘de maatregelen’, stikstofbeleid, energieprijzen en andere pesterijen. MKB Nederland hijst de SDG-vlag voor het pand van VNO-NCW, de club ván de multinationals (Daar waren ze bij ingetrokken.). Zo wordt het marxisme ons door de strot gedouwd. Die wokies die net van school multinationals komen bevolken, die hebben weinig bruikbaars geleerd op school. Effectief ongeletterd. Noodle boys & girls. Maar ze brengen wel het marxisme naar binnen. De ontwrichting is bij veel bedrijven al merkbaar geworden. Eigen schuld als de toko op de fles gaat. Socialisme is de belofte de nooit uitkeert. Die bedrijven krijgen straks de schuld dat ze nog te veel volgens het oude systeem hebben gehandeld, niet werkelijk het marxisme hebben omarmd.
Club Davos en het muitend bestuur.
Na twee-en-half jaar zijn er nog steeds mensen die je glazig aankijken als je ze vraagt wat ze van Klaus Schwab vinden. Hetzelfde voor de SDG’s, Agenda-21 of TriStateCity. Perception management houdt ze in een andere wereld, met dank aan de mainstream media. Door trouw te blijven aan hun ‘kwaliteitskrant’ en het nieuws van de zenders, kregen ze veel beelden niet te zien. Ze mistten de foto van Klaus en z’n vrouw, samen met ministers Rutte, Kaag en vorstin Maxima. Ze mistten de beelden van Klaus met een buste van Lenin in de boekenkast. Zou het zin hebben ze deze prenten alsnog te laten zien? Of zijn ze al te ver heen?
Van Klaus Schwab is de uitspraak ‘In the future you will own nothing and be happy’. Dit verwijst regelrecht naar de geschriften van Marx. En ik meen dit ook in het origineel rapport van Agenda 21 te hebben gelezen als ‘Bezit is niet duurzaam’. Dit is niet de versie waar Wikipedia een pdf-link voor heeft.
Die ‘happiness’ van Klaus, die moet dan waarschijnlijk komen van een chip in je hoofd. In een Zwitsers vraaggesprek drukt Klaus zich daar al verlekkerd over uit.
Multinationals.
Eigenlijk waren de ondernemingen zonder ondernemers al langer bezig onze vrijheden af te pakken. Ze doen enthousiast mee aan klimaatbestrijding en andere groenigheid. Ze lopen voorop als het gaat om LBGTQ+ initiatieven of andere vormen van diversiteit. Multinationals verenigen zich in initiatieven om op social media onwelgevallige uitingen te weren, censuur om hun merk te beschermen. Banken en andere financiële instellingen draaien de geldkraan dicht naar organisaties en mensen die zich kritisch uitlaten over de het globalisme van Club Davos. Wie de moeite even neemt, die kan de lijst doorlopen van alle partners van WEF. De Nederlandse Staat heeft het bijzonder gerieflijk gemaakt voor dit soort bedrijven. Het vestigingsklimaat voorziet in een geringe belastingdruk, onvergelijkbaar met dat wat het MKB heeft te torsen. Deze valse concurrentie loopt al jaren.
Wat te doen? Steun wat u dierbaar is.
Multinationals worden niet alleen door leden van Club Davos gesteund. Velen van ons dragen bij aan hun succes, via aandelen, pensioengeld en bijvoorbeeld hypotheken. Sommigen van ons werken voor dit soort bedrijven. En velen van ons kópen van dit soort bedrijven, inclusief ikzelf en zo min mogelijk. In plaats van een boycot kies ik voor de methode van ‘de beste keuze’. Daar hoort dan wel bij dat je weet wie welk merk maakt. Die lijstjes bestaan.
In omgekeerde richting: Koop bij vrienden! Op Facebook, omdat nog zoveel mensen daar zitten, heb ik een pagina aangemaakt onder die titel, met een overzicht van kleine bedrijven, één voor Utrecht, één voor heel Nederland. Maak vooral zelf ook een pagina aan voor uw omgeving. Koop Bij Boeren is er trouwens ook.
Wat te doen? Herken communisme.
Verdiep je. Het is goed om te lezen over marxisme en communisme. Solzhenitsyn’s meesterwerk ‘De Gulag Archipel’ en ‘Het Zwartboek Communisme’ kan ik aanbevelen. Veel boeken zijn ook te beluisteren (o.a. YouTube). Doe dat. ‘Walden Two’ van BF Skinner laat zien hoe gedragsmanipulatie werkt, wat in China het sociaal kredietsysteem is geworden. En Ayn Rand’s werk verwoordt heel scherp haar bezwaren tegen het afpakken van andermans werk en geld ‘voor het groter goed’.
Marxisten zelf laten graag weten hoe intellectueel ze zijn. Bekijk eens die koppen. Wat ze schreven, is zo moeilijk en droog mogelijk verwoord. James Lindsay las het tóch en als uw engels goed is, dan legt hij het uit in z’n serie New Discourses. Lindsay werd bekend met de ‘Grievance Studies’, een serie hilarische nep-studies die aantonen dat de ‘zachte sector’ in de wetenschap gretig publiceert wat hun wensdenken ondersteunt.
Buiten lezen en luisteren is er nog wel wat te kijken. Er is één hele lange documentaire die u absoluut een spannende avond kan bezorgen. Deze gaat ook in op de Tweede Wereldoorlog. Daar kan het wringen voor voor veel kijkers. Er wordt echter veel getoond wat relatief gemakkelijk na te gaan is over de Bolsjewieken, het communisme en de Sovietunie. Gá dat dan ook na. Want heeft u ooit over de Holodomor gehoord? Er is ons veel niet verteld. Het is heel makkelijk om de ganse inhoud te verwerpen omdat het botst met bestaande denkbeelden. Die brachten ons immers waar we nu zijn.
Door gevoel te ontwikkelen voor uitingen van marxisme kunnen we het herkennen en afweren.
Voor de video over Coca Cola Communisme: Déze link.
Hendrick Smit (1968) is spreker, schrijver en video-maker. In zijn werk zoekt hij door te spelen met perspectieven naar nieuwe oplossingen. Hij wil hij nieuwsgierigheid opwekken en z’n publiek aansporen tot het nemen van eigen verantwoordelijkheid. U kunt hem volgen op Twitter met @HendrickSmit en @Mr_Communicator, of op BitChute en YouTube.
