De sultan is het noorden kwijt
Terwijl zijn land in hoge nood verkeert, is president Erdogan vooral bezig met zijn imago. Hij censureert Twitter en opent een kliklijn. ‘De hoogste ambtenaar voor rampenbeleid is een theoloog. Hij heeft geen enkele kennis van aardbevingen.’
Giselle Nath en Kubra Mayda
Uit dagblad – de Standaard –
Erdogan bezocht eergisteren het rampgebied Kahramanmaras. Zijn reactie op de ramp is bijzonder traag.
‘Waarom charteren we geen cruiseschepen om mensen te helpen? Waar zijn de oude oranje dozen met noodvoorraden die elke wijk na de aardbeving van 1999 had? En hoe zit dat nou met gratis internet voor slachtoffers?’
De voorstellen van Turkse burgers om de catastrofale aardbeving aan te pakken, getuigen van veel creativiteit. In vergelijking daarmee is de reactie van president Recep Erdogan bijzonder traag – hij holt achter de feiten aan. Erdogan heeft zelfs geen nationale taskforce bijeengeroepen. Voorlopig ligt de ‘praktische afwikkeling’ van de aardbeving nog bij zijn vicepresident Fuat Oktay.
‘Ja, er zijn hier en daar probleempjes, maar die worden met spoed verholpen’, zei Erdogan woensdag tijdens een bezoek in Kahramanmaras, één van de tien provincies die tot rampgebied zijn uitgeroepen. ‘Vandaag gaat het al beter dan gisteren. Morgen zullen we meer op ons gemak zijn.’
Dat het aantal doden tussen woensdagochtend en woensdagavond minstens verdubbelde, en ook daarna verbijsterend hard blijft stijgen, stelt veel Turken absoluut niet op hun gemak. Er zijn een paar duizend manschappen van het leger actief, maar van de zo noodzakelijke grootschalige uitrol van militaire veldkeukens en noodleveringen is geen spoor. De omvang van de ramp maakt gecoördineerde internationale hulp onvermijdelijk, maar een krachtig pleidooi naar de buitenwereld houdt Erdogan evenmin – doorgaans is hij nochtans bedreven in het bespelen van de internationale politiek.
Daar komt nog de vergaande censuur bij. Woensdag werd het vaak levensreddende Twitter vertraagd. Slachtoffers zaten helemaal geïsoleerd in het puin. ‘Dit regime lijkt bezorgder om wat mensen zeggen over het noodbeleid dan over het noodbeleid zelf’, tweette journalist Can Okar.
Dreigende verkiezingsnederlaag
Bij de grote aardbeving van 1999, die 18.000 doden eiste en zijn partij aan de macht bracht, liet Erdogan zich juist opmerken door snel hulp naar slachtoffers te sturen. Tekenend voor zijn daadkracht was hoe hij als burgemeester de chaotische watervoorziening van Istanbul op orde zette, en hoe hij als president de zakenwereld overtuigde dat hij de capabelste politicus was om het land te leiden. Waarom verschraalde zijn aandacht zo drastisch van besturen naar perceptie?
‘Het regime is al volledig in verkiezingsmodus, het is erg nerveus’, zegt Marco Pierini, voormalig Europees diplomaat in Turkije, aan De Standaard. ‘Voor het eerst in twintig jaar zou Erdogan op 14 mei weleens kunnen verliezen. Dat weet hij, en hij lijkt de afgelopen maanden vastbesloten elke truc uit het autoritaire arsenaal te gebruiken om dat te voorkomen.’
Die hardnekkigheid kleurt volgens Pierini zijn aanpak van de aardbeving. Als de peilingen realiteit worden, kiest de meerderheid van de Turken straks voor een wissel van de macht, maar dat lijkt nog niet doorgedrongen tot Erdogan. ‘Vandaar de wereldvreemde acties van het presidentiële communicatieteam, dat een kliklijn voor desinformatie opent te midden van een enorme humanitaire ramp.’
Geen kerstbestand in de strijd om Istanboel
‘De huidige ideeënarmoede is absoluut te wijten aan Turkije’s onevenwichtige presidentiële systeem’, mailt ook grondwetspecialiste Selin Esen. Dat geeft alle macht aan de president, terwijl parlement, regering en lokale besturen niets meer te zeggen hebben. ‘Er is geen controle op het leiderschap.’ Erdogan voerde dat systeem in via een referendum in 2018, gedreven door paranoia na een mislukte coup in 2016. Sindsdien torent hij eenzaam uit boven alle wetenschappelijke, financiële, economische en militaire instellingen van de staat. Ze wachten louter op instructies. Zijn kennis van al die domeinen is te klein om op alles te anticiperen.
Dat ondergeschikten en ambtenaren hem niet langer lijken te kunnen sturen, is eveneens duidelijk. In het begin van zijn carrière stond Erdogan bekend als een goede netwerker, die zich omringde met capabele mensen. Maar voormalige politieke medestanders hebben nu splinterpartijen opgericht tegen hem. Het ambtenarenapparaat is uitgehold en mist expertise, door zuiveringen en vriendjespolitiek. ‘De hoogste ambtenaar voor rampenbeleid is een theoloog, hij weet niets van aardbevingen’, tweette oppositiepoliticus Muharrem Ince (CHP).
‘De politieke situatie wordt extreem onvoorspelbaar’, waarschuwt Pierini. ‘Misschien twijfelt Erdogan voor het eerst echt zelf aan zijn herverkiezing. Onvermijdelijk zoeken boze burgers naar grootschalige fouten van de overheid, zelf al is de omvang van deze ramp voor elke overheid te overweldigend.’
‘Hoe kunnen we op ons gemak zijn als er mensen onder het puin sterven van de honger en de kou’, zegt ingenieur Burak Culhaolgu aan De Standaard. ‘Dit is de incompetentste regering die Turkije ooit heeft gehad.’
Laat even bij je binnenkomen dat Recep Erdogan van de chaos en verschrikkingen gebruik maakte om tussendoor de Koerdische gebieden in het Noorden van Syrië te bombarderen en dat hij om kritiek op zijn sociopatische beleid te voorkomen, twitter plat liet leggen terwijl hulpverleners via social media alle kanalen nodig hadden die er voorhanden zijn om overlevenden op tijd onder het puin vandaan te halen. Ondertussen houdt collega dictator Assad alle hulpverlening uit het buitenland tegen, in het door de in Syrisch getroffen gebied, wat door vele dissidenten en gevluchte Syriers en tentenkampen en vervallen gebouwen wordt bewoond. Hoe kil en berekenend ben je dan in je denken, dat je hulp aan deze toch al zwaar getraumatiseerde groep mensen frustreert uit opportuun sociopatisme.
MustSee:
@patriciaa674 Please share this to everyone you know?? Anything can help. Thank you❤️?? #fyp #earthquake #syria #turkey #fypシ #suffering #humans #help #humanity
